«Eg er grana, mørk og stur» («Norsk Kjærleikssong» av Tor Jonsson)

Eit nytt, lite steg mot draumane våre: To tømmerhoggarar i skogen bak grindverksløa vår som feller den eine sitkagrana etter den andre. Og ei ny, barnsleg glede vart oppdaga: Ein indre jubel då granene for i bakken under den fotografiske dokumenteringa.

leaf

 

NORSK KJÆRLEIKSSONG av Tor Jonsson

Eg er grana, mørk og stur.
Du er bjørka. Du er brur
under fager himmel.
Båe er vi norsk natur.

Eg er molda, djup og svart.
Du er såkorn, blankt og bjart.
Du ber alle voner.
Båe er vi det vi vart.

Eg er berg og naken li.
Du er tjørn med himmel i.
Båe er vi landet .
Evig, evig er du mi.

 

 

 

 Løa frå nord, før

Løa frå nord

Del gjerne innlegget med ditt nettverk! Takk!
Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someoneShare on LinkedIn
Dette innlegget ble publisert i Gardsdrift, Litteraturkjerringa, Yogakjerringa. Bokmerk permalenken.

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *